“Alles heeft zijn tijd…”, lezen we in het derde hoofdstuk van het Bijbelboek Prediker, en “de tijd ben jezelf”, zegt Augustinus.

Wat we nooit hebben kunnen denken gebeurt momenteel: onze mooie Beekse parochie valt helaas uiteen. Dat is niet wat we in de 80-er jaren als pastores met zoveel vrijwilligers en betrokken parochianen voor ogen hadden en met elkaar hebben opgebouwd. We waren er trots op. Natuurlijk hoeft niet alles te blijven bij zoals het was, maar met heel veel pijn zien wij nu als emeriti van de Petrusparochie gebeuren wat we eigenlijk niet willen. Wij hebben gehoord en begrepen, dat velen van u op “de vele wegen en de Ene Weg” voorlopig een andere route willen gaan. Onenigheid en verdriet kan niet de bedoeling zijn van geloven en kerk-zijn; dit vreet ook en kost teveel negatieve energie, zonder uitzicht.

Derhalve ondersteunen wij degenen die hun nek durven uitsteken en het voortouw te nemen om voorlopig weer de weg op te gaan van “Samen Kerk”. Als oprechte gelovigen willen zij mensen bijeen brengen en houden, die hun geloof willen voeden en vieren, maar ook willen uitdragen in doen en laten. Elkaar tot zegen zijn in een onzekere tijd van kerk-zijn in Beek.

Nogmaals: dit is niet wat wij willen, maar voorlopig is dit wel een goede en dappere keus, hopend dat het tij snel mag zijn gekeerd.

Wij wensen Samen Kerk oprecht veel “supporters” toe, die anders verloren dreigen te lopen in deze donkere dagen.